Pracownicze Plany Kapitałowe to system długoterminowego oszczędzania, w którym pieniądze pochodzą od pracownika, pracodawcy i — po spełnieniu warunków — państwa. Podstawowa wpłata pracownika wynosi 2% wynagrodzenia stanowiącego podstawę wpłat, a pracodawcy 1,5%. Pracownik może deklarować wpłatę dodatkową, a przy niskich dochodach w określonych warunkach obniżyć swoją wpłatę podstawową.
Przy wynagrodzeniu stanowiącym podstawę PPK w wysokości 5000 zł miesięcznie podstawowa wpłata pracownika to 100 zł, a pracodawcy 75 zł. To jednak nie oznacza 175 zł dodatkowej wypłaty na konto osobiste — środki trafiają na rachunek PPK, a wpłata pracodawcy ma również konsekwencje podatkowe. W systemie przewidziano wpłatę powitalną 250 zł i dopłaty roczne 240 zł po spełnieniu wymogów.
PPK jest dobrowolne dla uczestnika. Możesz złożyć deklarację rezygnacji z wpłat, a później do programu wrócić. W określonych terminach następuje ponowny automatyczny zapis osób objętych odpowiednimi zasadami, dlatego warto znać obowiązujące procedury. Wpłacone pieniądze są inwestowane, a ich wartość może rosnąć lub spadać — nie jest to lokata z gwarantowanym zyskiem.
Przed decyzją sprawdź kwotę wpłaty na pasku, zasady dostępu do rachunku oraz warunki wypłaty przed 60. rokiem życia i po nim. Wcześniejszy zwrot ma szczególne skutki dla wpłat i podatków. Porównuj nie tylko bieżące netto, lecz także dopłaty pracodawcy, potencjalne ryzyko inwestycyjne i własny horyzont oszczędzania.
