Dwunastogodzinna zmiana nie musi oznaczać czterech nadgodzin. W równoważnym systemie czasu pracy pracodawca może zaplanować pracę przez 12 godzin jednego dnia, a następnie zrównoważyć ją krótszą zmianą albo dniem wolnym. Warunkiem jest prawidłowe wprowadzenie tego systemu, uzasadnione rodzajem pracy lub jej organizacją. Nie można po prostu nazwać każdej długiej zmiany „równoważną”.
Podstawowy okres rozliczeniowy w tym systemie wynosi do jednego miesiąca, choć przepisy dopuszczają jego przedłużenie w określonych sytuacjach. Wciąż obowiązuje przeciętnie 40 godzin pracy w pięciodniowym tygodniu w przyjętym okresie rozliczeniowym. Należy też przestrzegać odpoczynku dobowego i tygodniowego, zasad pracy w niedzielę i święta oraz limitów nadgodzin.
Przykład: w poniedziałek pracujesz 12 godzin, we wtorek 12, a w środę masz wolne. Taki grafik może być prawidłowy, jeśli całość rozkładu spełnia wymagania prawa. Dodatki za nadgodziny pojawiają się wtedy, gdy wystąpi przekroczenie odpowiednich norm lub przedłużonego wymiaru zaplanowanego zgodnie z systemem, a także w innych przypadkach przewidzianych w Kodeksie pracy.
Poproś o harmonogram pracy i sprawdź, w jakim systemie jesteś zatrudniony. Sam fakt, że praca trwa 12 godzin, nie pozwala jeszcze obliczyć należnych dodatków. W razie wątpliwości porównaj grafik z ewidencją czasu pracy, liczbą dni wolnych i paskiem wynagrodzenia. Przy 12-godzinnej zmianie istotne są także przerwy należne w czasie pracy.
